Διάγνωση & Θεραπεία

Διάγνωση

Η διάγνωση της σκολίωσης γίνεται από τον γιατρό με την λήψη λεπτομερούς ιστορικού και οικογενειακού ιστορικού σε συνδυασμό με την εξέταση και ακτινογραφίες που θα δείξουν τον ακριβή βαθμό της παραμόρφωσης. Η πλάγια καμπύλη περιγράφεται με την γωνία Cobb που μετριέται από τις ακτινογραφίες. Όσο μεγαλύτερη είναι η γωνία τόσο σοβαρότερη η παραμόρφωση. Ο γιατρός για να εκτιμήσει την σοβαρότητα, θα εξετάσει ακόμα την περιστροφή της σπονδυλικής στήλης και το στάδιο της σκελετικής ανάπτυξης. Αν ο γιατρός το κρίνει απαραίτητο μπορεί να ζητήσει επιπλέον ειδικές ακτινογραφίες (με απαραίτητη προστασία από την ακτινοβολία των ευαίσθητων περιοχών) ή και Μαγνητική Τομογραφία της σπονδυλικής στήλης. Να είστε έτοιμοι να αναφέρετε στο γιατρό όλα τα συμπτώματα που έχετε παρατηρήσει καθώς και τυχόν παλαιότερα προβλήματα υγείας, παθήσεις που υπάρχουν στην οικογένειά σας καθώς και αν κάποιος άλλος στην οικογένεια είχε σκολίωση.

Θεραπεία

Η προτεινόμενη θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο και το βαθμό της σκολίωσης.
Για την ιδιοπαθή εφηβική σκολίωση οι επιλογές είναι δύο. Παρακολούθηση ή χειρουργική αντιμετώπιση. Υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις ανάμεσα στους ειδικούς όσον αφορά την προσπάθεια να σταματήσει εξέλιξη της σκολίωσης με κηδεμόνες. Διαβάστε περισσότερα γι αυτό στο blog post Κηδεμόνες και σκολίωση.

Παρακολούθηση. Οι περισσότεροι έφηβοι με σκολίωση έχουν πολύ μικρού βαθμού παραμόρφωση και πιθανότατα δεν θα χρειαστούν στη ζωή τους κάποια θεραπεία. Μια απλή τακτική παρακολούθηση από τον γιατρό είναι αρκετή. Τυπικά η παρακολούθηση πρέπει να γίνεται κάθε 4 έως 6 μήνες μέχρι την ολοκλήρωση της ανάπτυξης.

Χειρουργείο. Όταν η παραμόρφωση είναι σοβαρή, η απόφαση για τον τρόπο αντιμετώπισης παίρνεται πάντα με λεπτομερή μελέτη κάθε συγκεκριμένης περίπτωσης. Οι παράγοντες που θα εξετάσει ο γιατρός αφορούν μεταξύ άλλων το φύλο, την σοβαρότητα της σκολίωσης, τον τύπο της καμπύλης, τη θέση της καμπύλης στην σπονδυλική στήλη και τη φάση της ανάπτυξης. Αν η σκολίωση έχει προχωρήσει αρκετά ενώ παραμένει ακόμα αρκετός χρόνος για την ολοκλήρωση της ανάπτυξης ή αν εξελίσσεται με ταχύ ρυθμό υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να χρειαστεί χειρουργική αντιμετώπιση.

Στην παιδική σκολίωση είναι εξαιρετικά σημαντικό να παραπέμπεται άμεσα το παιδί στον γιατρό και να αποφεύγεται χάσιμο πολύτιμου χρόνου. Κι αυτό γιατί σε αυτήν την ηλικία δεν έχουν αναπτυχθεί ακόμα πλήρως οι πνεύμονες. Έτσι, αν η σκολίωση εξελιχθεί σε σοβαρό βαθμό, θα επηρεάσει αρνητικά την ανάπτυξη του θώρακα και των πνευμόνων κάτι που θα οδηγήσει στην μόνιμη ανεπάρκεια του αναπνευστικού συστήματος. Ο γιατρός, πέρα από το ιστορικό και την λεπτομερή κλινική εξέταση, θα χρειαστεί ακτινογραφίες για να εκτιμήσει την σοβαρότητα του προβλήματος και την πιθανότητα σοβαρής επιδείνωσης με βάση ακτινολογικούς δείκτες (όπως ο δείκτης Mehta). Στις περιπτώσεις αυτές, η θεραπεία, όταν αυτό κριθεί αναγκαίο, συνίσταται στην σταδιακή εφαρμογή ειδικών διορθωτικών γύψων του κορμού. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην τεχνική της σωστής εφαρμογής των γύψων (που αλλάζουν σταδιακά καθώς το παιδί αναπτύσσεται).  Η θεραπεία μπορεί να διαρκέσει ένα με δύο χρόνια και είναι επιτυχής στην μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων. Χρειάζεται όμως παρακολούθηση από τον γιατρό μέχρι την ενηλικίωση για να αποφύγουμε επιπλοκές όπως υποτροπή της σκολίωσης. Στις περιπτώσεις που η θεραπεία με διορθωτικούς γύψους κορμού δεν είναι επιτυχής μπορεί να χρειαστεί χειρουργική αντιμετώπιση για να αποφευχθεί σοβαρή επιδείνωση. Στις περιπτώσεις αυτές, ο γιατρός εφαρμόζει τεχνικές  που επιτρέπουν την συνέχιση της φυσιολογικής ανάπτυξης της σπονδυλικής στήλης του παιδιού (growing rod).

Άλλες θεραπείες:
Η άσκηση ή η φυσιοθεραπεία δεν μπορούν να σταματήσουν την εξέλιξη της σκολίωσης. Η άσκηση παρ΄όλα αυτά, βοηθά στην ενδυνάμωση των μυών της πλάτης και στη διατήρηση της ευελιξίας και πρέπει να ενθαρρύνεται.

Τελευταία Ενημέρωση