Συχνές Ερωτήσεις

Το πόσο θα διορθωθεί η σκολίωση εξαρτάται από το μέγεθος της παραμόρφωσης, από το πόσο εύκαμπτη είναι η σπονδυλική στήλη και τη χειρουργική τεχνική του χειρουργού. Δείτε τις φωτογραφίες.

Όλοι σχεδόν οι χειρουργημένοι σηκώνονται από το κρεβάτι και κάνουν τα πρώτα τους βήματα την πρώτη ημέρα μετά το χειρουργείο. Η διάρκεια της μετεγχειρητικής νοσηλείας στο νοσοκομείο είναι συνήθως από 4 έως 6 ημέρες. Εφαρμόζουμε την τεχνική all screw construct που σημαίνει ότι δεν θα χρειαστεί μετεγχειρητικά κηδεμόνας (νάρθηκας). Δεν υπάρχουν σοβαροί περιορισμοί στις απλές καθημερινές δραστηριότητες μετά την επέμβαση αλλά θα πρέπει να αποφεύγονται οι “βαριές” ασκήσεις και εργασίες (όπως τα αθλήματα και το σήκωμα και η μεταφορά βάρους) για περίοδο περίπου 2 έως τριών μηνών. Ωστόσο, συμβουλεύουμε τους χειρουργημένους μας να κινούνται ελεύθερα και να αρχίσουν ελαφρά άσκηση όσο το δυνατόν νωρίτερα μετά την έξοδο τους από το νοσοκομείο. Αν και δεν είναι απαραίτητη η φυσικοθεραπεία για την αποκατάσταση μετά από επεμβάσεις διόρθωσης της σκολίωσης συχνά ο εξειδικευμένος φυσικοθεραπευτής θα βοηθήσει στην ομαλή και γρήγορη επαναφορά του σώματος στην σωστή κατάσταση. Ας μην ξεχνάμε ότι μετά την διόρθωση της σκολίωσης όλα τα μέρη του κορμού του σώματος αποκτούν νέα θέση, επομένως χρειάζεται χρόνος για να προσαρμοστεί το σώμα στη νέα του “κατάσταση”.

Η τομή έχει μήκος όσο το μήκος της περιοχής της σπονδυλικής στήλης που χρειάζεται διόρθωση. Σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να εκτείνεται από το ύψος της ωμοπλάτης έως την μέση. Η τομή είναι συνήθως πολύ λεπτή και μακροχρόνια δεν αποτελεί αισθητικό πρόβλημα. Δείτε τις φωτογραφίες.

Στην συντριπτική πλειοψηφία, τα υλικά δεν φαίνονται. Μπορεί να γίνουν αισθητά σε περιπτώσεις πολύ λεπτών ατόμων. Αν αυτό ενοχλεί, τα υλικά μπορούν αργότερα να αφαιρεθούν. Η αφαίρεση των υλικών αφού έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία της σπονδυλοδεσίας δεν έχει κανένα αρνητικό αποτέλεσμα. Η επιτυχής επέμβαση θα διατηρήσει την σπονδυλική στήλη στην διορθωμένη της θέση.


Κλινικές μελέτες έχουν συγκρίνει τον βαθμό επιδείνωσης της σκολίωσης σε κοπέλες που είχαν εγκυμοσύνη και σε κοπέλες που δεν είχαν μείνει έγκυες. Τα αποτελέσματα έδειξαν ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει διαφορά στον βαθμό επιδείνωσης της σκολίωσης ανάμεσα στις δύο ομάδες. Μπορούμε να πούμε λοιπόν με βεβαιότητα ότι η σκολίωση δεν επιδεινώνεται με την εγκυμοσύνη

 

Εξάλλου, κλινικές μελέτες δείχνουν ότι στην συντριπτική τους πλειοψηφία οι κοπέλες με σκολίωση δεν θα αντιμετωπίσουν κανένα πρόβλημα με την εξέλιξη της εγκυμοσύνης τους και τον τοκετό, ούτε και έχουν αυξημένη πιθανότητα να χρειαστούν καισαρική τομή. Αυτό ισχύει και για τις περιπτώσεις που η σκολίωση έχει προηγουμένως αντιμετωπιστεί με χειρουργική επέμβαση. Κάποια μικρά προβλήματα μπορεί να παρουσιαστούν μόνο σε κάποιες περιπτώσεις σοβαρού βαθμού σκολίωσης. Τα προβλήματα αυτά δεν θέτουν φυσικά σε κίνδυνο την μητέρα ή το παιδί και έχουν κυρίως να κάνουν με την χορήγηση επισκληρίδιας αναισθησίας και την θέση του σώματος της εγκύου όταν ετοιμάζεται για τον τοκετό.

 

Γενικά, η σκολίωση μικρού βαθμού καθώς και η σκολίωση σε εφήβους και νέους ενήλικες δεν προκαλούν πόνο στην μέση ή την πλάτη. Ωστόσο, μεγάλου βαθμού σκολίωση μπορεί να οδηγήσει σε κάποιους πόνους και δυσφορία καθώς δεν είναι μόνο η σπονδυλική στήλη που βρίσκεται σε κάμψη και περιστροφή αλλά και οι πλευρές και η ωμοπλάτη έχουν μετακινηθεί σε λάθος θέση. Αυτή η μη φυσιολογική θέση μπορεί να προκαλεί πόνο στην πλάτη. Στους μεγαλύτερους εφήβους και τους ενήλικες, μια προχωρημένη σκολίωση μπορεί να προκαλέσει μετά από κάποια χρόνια “φθορά” στις αρθρώσεις της σπονδυλικής στήλης κάτι που επίσης προκαλεί πόνο.

Βασιζόμενοι στην στατιστική και την κλινική εμπειρία μπορούμε να απαντήσουμε ότι πιθανότατα όχι, μια μικρή ή μέτριου βαθμού σκολίωση δεν θα δημιουργήσει πρόβλημα στο μέλλον. Ωστόσο, μια μεγάλου βαθμού σκολίωση (άνω των 50 μοιρών) είναι πιθανό να συνεχίσει να επιδεινώνεται. Το κυριότερο πρόβλημα που θα παρουσιαστεί μετά τη μέση ηλικία είναι η απώλεια της ισορροπίας του σώματος. Αυτό εκδηλώνεται με σταδιακά αυξανόμενη “κούραση” και πόνο στην πλάτη (ραχιαλγία) και χαμηλά στη μέση (οσφυαλγία). 

Οι περισσότεροι ενήλικες που έχουν σκολίωση, δεν χρειάζονται χειρουργείο. Γι αυτούς όμως που έχουν οστεοαρθρίτιδα στην σπονδυλική στήλη σε συνδυασμό με σκολίωση, η χειρουργική επέμβαση είναι πολύ αποτελεσματική για την ανακούφιση από τα συμπτώματά τους.

Η σκολίωση στους ενήλικες μπορεί να είχε εμφανιστεί στην παιδική τους ηλικία. Συχνότερα όμως είναι αποτέλεσμα της φθοράς της σπονδυλικής στήλης με την γήρανση σε συνδυασμό με αρθρίτιδα ή οστεοπόρωση. Στην πραγματικότητα τα συμπτώματα της αρθρίτιδας ή της οστεοπόρωσης είναι αυτά που οδηγούν τους ενήλικες ασθενείς να ζητήσουν την βοήθεια του γιατρού. Η προτεινόμενη θεραπεία εξαρτάται από την σοβαρότητα των συμπτωμάτων. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν την οσφυαλγία, πόνο και μούδιασμα κατά μήκος του κάτω άκρου, αδυναμία στα πόδια ή κλήση του σώματος προς τα εμπρός.

Τυπικά το πρώτο βήμα προς τη θεραπεία είναι η φυσιοθεραπεία. Το συστηματικό περπάτημα μπορεί επίσης να βοηθήσει στην διατήρηση της οστικής μάζας και να ανακουφίσει τα συμπτώματα. Αν συνυπάρχει οστεοπόρωση είναι απαραίτητο να δοθεί θεραπεία. Αν παρόλα αυτά τα συμπτώματα εξακολουθούν να είναι σοβαρά, και να περιορίζουν την κινητικότητα, τότε το χειρουργείο μπορεί να είναι η κατάλληλη λύση.

Είναι καλύτερο, η επέμβαση να γίνεται νωρίς όταν η γενική υγεία είναι ακόμα καλή και πριν η οστεοπόρωση αρχίσει να δημιουργεί σοβαρά προβλήματα. Με την πάροδο της ηλικίας η σπονδυλική στήλη γίνεται πιο δύσκαμπτη. Σε μερικές περιπτώσεις η δυσκαμψία των σπονδυλικών αρθρώσεων μπορεί να γίνει πολύ σοβαρή καθώς σχηματίζονται οστεόφυτα τα οποία εμποδίζουν την ελεύθερη κίνηση. Αυτή η δυσκαμψία ή η απώλεια δυνατότητας κίνησης μπορεί να κάνει την χειρουργική διόρθωση εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη.

Αν δηλαδή δεν προχωρήσουμε έγκαιρα στη χειρουργική διόρθωση μιας επιδεινούμενης σκολίωσης θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε σοβαρά προβλήματα όπως βαρύτερη μορφή σκολίωσης, δυσκαμψία που δυσκολεύει την διόρθωση της παραμόρφωσης και αποκατάσταση της ισορροπίας και πιθανόν άλλα γενικότερα προβλήματα υγείας που εμφανίζονται με την ηλικία όπως οστεοπόρωση, υπέρταση, διαβήτης, καρδιοπάθειες.

Η επέμβαση που γίνεται λέγεται σπονδυλοδεσία.

Ο στόχος της χειρουργικής επέμβασης είναι να αποκαταστήσει την ισορροπία της σπονδυλικής στήλης δηλαδή το κεφάλι να βρίσκεται σε ευθεία πάνω από τη λεκάνη.

Σε πολλές περιπτώσεις οι αρθρώσεις της σπονδυλικής στήλης είναι μέρος της παραμόρφωσης. Οι προβληματικές αυτές αρθρώσεις σταθεροποιούνται με οστικό μόσχευμα. Στη συνέχεια τοποθετούνται μεταλλικά εμφυτεύματα, ράβδοι και βίδες ώστε να συγκρατούνται στη θέση τους οι αρθρώσεις με το μόσχευμα και ο χειρουργός θα «ισιώσει» και θα ισορροπήσει τη σπονδυλική στήλη. Η προσπέλαση στη σπονδυλική στήλη είναι στις περισσότερες περιπτώσεις οπίσθια, και το χειρουργείο διαρκεί περίπου 6 ώρες. Η συνολική νοσηλεία είναι περίπου 5-6 ημέρες. Μετά από αρκετούς μήνες από το χειρουργείο, το οστικό μόσχευμα σταθεροποιείται πλήρως και οι συγκεκριμένοι σπόνδυλοι είναι πλέον ένα ενιαίο οστό. Η φυσιοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει μετά το χειρουργείο για την ταχύτερη προσαρμογή στη νέα θέση της σπονδυλικής στήλης. Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, η αποκατάσταση της ισορροπίας της σπονδυλικής στήλης με την χειρουργική επέμβαση, ανακουφίζει τα συμπτώματα και βελτιώνει γενικά την ποιότητα ζωής.

Τελευταία Ενημέρωση